Emir vermek gerekirse eğer,
Daima aklında olsun bu kaide: Her emrin yerine gelmesinin şartı –
Şiirler
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
Pek çok insan vaadi sanki
Haşhaş ya da esrar diye hayal eder. Bu yüzden “Hiç merak etme” diye
Meşakkat yükünden yorulmuş bir zata
Genç bir baba ansızın söz attı: “Benim zürriyetim geldi hayata,
Kadim zamanlarda insanların henüz
Dünya kirlerinden kaçtığı vakitti. Tefekkür güneşi parlasa, cihan
Zamanın bilgesi, hikmette güneş
Olan zatın huzuruna geldi bir vaiz. Cesareti taşkın idi hem de genç,
Karınca gibi hakir bir mahlukum. Eyvah,
Karıncaya hakir mi dedim, affet... Ne gafilim ki, yolun başından, Allah’ım,
Eski kitaplar bu, ak sakallı yazılar,
Beş ya da altı yüz yıldır yaşı. Sırlı dalgalanır sihirli sanatlar,
Öyle saftırsın, öyle nadan,
Hatta bu dünyadan dost ararsın sen! Ömrün geçip gider gözyaşlı, nalan,
Her gün yeni şafak sökerken, adım adım
İçindeki eski insanı astı. Kendinden bezdi, kendinden her an
Türlü azapların rüzgârı esip,
Omuz veremeyince ne dost, ne akraba – Derde çökmüş dervişin yanına gelip,
Dünya bir seferdir, dünya – uzun yol,
Ne kadar uzunsa, o kadar hüzün. Asla bilmezsin nerede sağ, nerede sol,
Başına musibet düşünce ansızın,
Kederin kılıcından gönül paramparça. Dostum diye gezenler koparır yaygara,
Bir gün toplandılar dostlar gönülhoş,
Gönlün kanlılığından kurdular sohbet. Gönüller kuş misali etti pervaz,
Bir yiğit vardı kuvvetli, cesur,
Kanı kaynar taşar, kendine sığmaz. Dünya sanki teslimdi ayağına,
Allah emretti ihsan et diye,
Biçarelere, açlara ver sadaka. İnsan yaşamasa birbirine dayanıp,
İstiklal nedir? Nedir özgürlük?
Bence, cevabı değil karmaşık. Kendinin olsa keder de sevinç de,
Kendini teşhir etmek kadınlara has,
Namahrem bakışlar bağışlar huzur. Ondandır ki koku sürer, saçını örer,
Evlenmek istersen, ey yiğit, dinle,
Allah’tan korkan helal bir eş bul. Allah’tan korkmazsa, koca bir hayat
Mikrofon tutsa biri “Konuş” diye,
Sözler özgür diye sevinme asla. Özgür olan sözler dilinden çıkıp
Biri hatandan haber verse eğer,
Gücenme, en önce Allah’a hamd et! Söyleyen insan da olur muteber,
Mutlu yaşamanın büyük bir sırrı var,
Belki sır değildir, basit bir hakikat: Evladın bile olsa, insandan asla
Kılavuzsuz sefer tehlikedir,
Başsız beden yaşamaz, olur helak. Eski kitaplardan gelen haberdir –
Ehlullahtan olmuş salik bir zatın
Elini kelepçeleyip mahpus ettiler. Dediler: “Siz de hapsin tadını tadın”,
Ben diye yanma, ben diye tutuşup,
Savunmaya çalışma adını. Tahkir ve kınama tacını giyip,