Hasret alevi koyudan koyu,
Tenin cız cız yanar bu ateş içinde. Demek dünya ehlini aşk ile sevip,
Şiirler
Akrom Malik’in şiirleri, en yeniler başta. Ruh hâlinize uygun olanı seçin.
İnsan hali değil suçtan, günahtan,
Hata insanoğlunun hassasıdır. Gönül kopmaz azaplı ahtan,
Aralık açılınca acı hayatın
Çelikten yapılmış ağır kapısı, Bir delikanlı dinleyip ağır feryadı,
TİMUR TÜZÜKLERİ MANZUMESİ
1 Hamd
Bir mümin hayatın çalılığında
Uzun süre yanılıp gezdi başıboş. Korkup musibetin gamından, eziyetinden,
Pire nida etti hâlâ ham öğrenci:
“Zikrettim de uzun, bulamıyorum şevk… Bana verin yine başka bir vird,
Gençlik çağından seyr ü sülûk yolunda
Hizmet edip geçti ihlaslı bir zat. Evrad ipini pirin elinden
İbadette şevk yok, his yok, Allah’ım,
Gönülde havf denen koku yok, Allah’ım, İstiğfar izinden iz yok, Allah’ım,
Birkaç öğrenci toplanıp bir gün,
Hoş bir meclis ettiler hâsıl. Her biri kendi pirini vasfetmek için
Menekşe yağmurda kaldığı gibi
Başım yağan taşlar altında kaldı. Azrail canları aldığı gibi
Pak gönüllü genç dedi üstada içten:
“Çocuk padişahmış, onundur taht! Melek gibi masum, gül gibi günahsız,
Bayramınız mübarek deyip geldi öğrenciler,
Güzel sözlerle, hediyelerle. Üstadın kalbinden yıkandı dertler,
Baharın serseri huylu rüzgârı gibi
Her kapıya, aralığa vurup gör başını. Dilsizin dildeki sorusu gibi
Herkes iş eyler kendi zatına uygun,
Bozulmaz ezelin bu adaleti: Kitabı sevmek – padişahlara has,
Avını uzun çiğneyen kurt gibi
Beni uzun çiğneyip hazmetmek ister gibi keder. İçinden kara duman kaynayan baca gibi
Ferahlıkta geçti birkaç an,
Dilde tesbih ve hamt, tövbe, istiğfar. Düş gibi olup kaldı hatta gamlar,
Bekleme!
Bekledikçe vaktin geçmez, ey can, Gönül sırrın anlamayana gönül açma.
Genç bir kadın. Genç bir anne. Kalbinde iman,
Beş vakit ibadetini asla aksatmaz. Lakin daima ciğeri, bağrı kan,
Fakr ehliydi, fena ehliydi o,
Daima insanlara iyilikti işi. Daima dillerinde açardı gül,
Bir veli vardı alçakgönüllü, gamlı,
Gözlerini doldururdu daima yaşı. Hal sahibiydi, temkin sahibiydi,
Dostum diyenlere söyleyeyim hak sözü,
Belki bundan gafil heveskâr kişiler. Önce nurla doldur kalp denen gözü,
Aynaya baksa eğer her bir insan,
Görür ki asıl yüzü güzel değil. Yüzleşmeye bir an bile dayanamayıp,
Kendi halimden çok fena korkarım,
Ya amellerim gelirse beni arayıp?! Tenimdeki titremeler dağılır dağılmaz,
Keder – Senin gönderdiğin sadık bir ordudur,
Senden kaçanları Sana sürer o. Yine de uyup gelmezse kim