Яхши одам бўлгил, яхши одам бўл,
Кулиб турсин юзинг, ҳалим бўл, хушхулқ. Камол топ , бамисли ой мисоли тўл,
Қосықлар
Акром Маликтиң қосықлары — жаңалары басында. Кеўил-күйиңизге сәйкесин таңлаң.
Дилларни оғритмас ҳақиқий дилкаш,
Кўнгил риоясин унутмас ҳеч он. Зотан, дард дардмандга этмаса дардкаш,
Ҳали бола эди – лойларни кечиб,
Таёқдан от миниб чопар эди у. Надомат заҳрини кўрмаган ичиб,
Бир солик улусдан чекди кўп жафо,
Тиғдан жигар-бағри поралар бўлди. Вужуди майлию, руҳи вовайло,
Сенинг ғам чекмоғинг истармидим мен?
Қалбинг оғриқлари менга керакми? Эпламас ишингга қистармидим мен?!
Қанчалар уринмай, қанча курашмай,
Мутлақ ғолиб бўлиш машаққат бўлди. Кўнгил борасида ишим юришмай,
Ўқиган бўлса гар, яримта китоб,
Ярим бет мақола ўқиган чиқар. Ўзин олим билиб айлагай хитоб,
Сени менга кимдир ёмон деса гар,
Ўзини ёмон деб биламан, ёрим. Сен ҳақингда кимдир айтса шумхабар,
Ким билан дўст бўлсак, биз воз кечмадик,
Садоқату вафо сақладик мудом. Хиёнат ботқоғин зинҳор кечмадик,
Сенинг тириклигинг, жону руҳингдир –
Азобу ҳайратнинг булоғидир ул. Ундан иборатсан – бору йўғингдир,
Ўзим комил бўлсам, ўзим пок бўлсам,
Сенинг тарбиянгга борми ҳожатим?! Қачон мажруҳ бўлсам, кўкси чок бўлсам,
Устоз рози бўлса, улуғдир мақом,
Еру кўк айлагай таъзиму таҳсин. Лек устоз ранжиса, бахт сенга ҳаром,
Сенсиз ўтган ҳар оннинг ўтиши машаққатдир,
Сенсиз тунда тонгларнинг отиши машаққатдир. Ҳар дақиқа соатдек, соатлар кундек узун,
Нафснинг ҳийласидан ақл донг қотгай,
Шайтон динг пойлагай пана-панада. Ҳақни англай олмай фикру онг қотгай,
Фикр эркин дея, сўз эркин дея
Фикрига бошқадан сўрайди тоқат. Авомуннос учун хос феъл-да буям –
Икки тоифадан хиёнат чиққай –
Ё ҳаромзода, ё зоти паст қулдан. Зотан, Ҳақ сўзини пок зотлар уққай,
Маст бўл! Ишқу муҳаббат бодасидан сармаст бўл,
Қўрқма ўлимнинг даҳшат тўла кўзларидан ҳеч. Шаҳид лабидан чиққан ўтли сўнгги нафас бўл,
Қизиққон бир йигит, қалби оташин,
Ишққа эди толиб, ишқ истар эди. Гоҳо сафарларда, гоҳо хонашин,
Бир йигит улғайиб келаркан, алҳол,
Куч-қудрат ҳақида сурарди хаёл. Бир пирга учрагач, сўради савол –
Рост ва ёлғон аро девор бор, бироқ
Бу девор ҳариру, шаффофу майин. Ёлғондан умрбод турмасанг йироқ,
Худодан қўрқиш не? Йиғлаб-сиқташми?
Худодан қўрқаман деб солмоқми жар? Ёки сувратиңгда пирга ўхшашми?
Шеър икки кишининг ишидир, албат,
Шоиру шеърхоннинг шериклик иши. Агар шоир бўлса, соҳиби санъат,
Кимдир сенга изҳор айласа нафрат,
Ёки отиб қолса туҳмат тошини. Мен покман демагил айбжўга қараб,
Одам яратганда Халлоқи олам
Фаришталар ғоят бўлдилар ҳайрон. “Сизлар билмаганни билурман мутлақ”, –