Көбүнчө селт этип кетем капыстан,
Бүт денемде ойнойт калтырак. Эшик тыкылдайт, тыкылдатат каскөй,
Ырлар
Акром Маликтин ырлары — жаңылары башында. Маанайыңызга ылайыгын тандаңыз.
Баары мактап калса, качканың жакшы,
Мактоо – жаның үчүн жагылган от. Чегиңде үнсүз тургун топуракка окшоп,
Ар түрдүү адамдар бар ааламда, акыры,
Ар бирин таануу мүмкүн эмес, мүмкүн эмес. Анткени, беткап кийет, ичи толо кир,
Бир аалым, олуя адамдын аялы
Тили ачуу эле, мүнөзү абдан оор. Эч бир уялбастан күйөөсүнө батынып,
Шек талаасын сарсан кезип,
Бир даанышманга жолукту жигит. Көңүлүндө чын урмат сезип,
Эгер урмат тилесең, эки ортодо калуудан кач –
Ар тарапта болбо, бир тарапта бол. Мусапыр, бечарага кучагыңды ач,
Илимди талап кыл, эй, илим издөөчү,
Анткени, наадандыктын жеңүүчүсү – илим. Аалым болуп, бирок адамгерчиликти
Эгер дос болдуңбу кайсы бир эр менен,
Такыр калбагын абалынан бейкабар. Эң оболу берилгендикти Кудайдан тиле,
ТЕМУР ТУЗУКТАРЫ МАНЗУМАСЫ
Хамд 2
Адам жашайт экен талоон ичинде,
Чынында, убакыттын иши – талап-тоноо. Адамдын өмүрүн бөлүк-бөлүк кылып,
Ышктын чөлүн кезбеген чакта,
Айрылыктын оорусун сезбеген чакта, Дүйнө ааламынан безбеген чакта,
Күйбөсөң, жашоо бекер, маанисиз,
Кургак дене менен жүрүү – ах, кайгы. Өлүм – бул өмүрдүн уландысы, бирок
Сени жакшы көргүм келбейт кээде,
Башкалар да жакшы көргөнү үчүн. Майли, ышкым калсын жүрөгүмдө жашыруун,
Бакыт үчүн таттуу сөз, ачык жүз жетет,
Ооруларды жеңип күлүү – татыктуу иш! Таттуу сөз жүрөгүңө жоогазын сунат,
Жоготуу оор, жоготуу ачуу,
Бир бөлүгүң кеткендей болот, аттиң. Ар бир жоготуу – жүрөктө сайгыч,
Жашым он жети, он сегиз, он тогуз,
Жыйырма үч эле, же жыйырма төрт. Кыскасы, өспүрүм элем, бирок эч качан
Көрдө калгандай болом кээде,
Айлана жымжырт, өзүм жап-жалгыз. Сага таянам, Кудайым, жалгыз,
Бийик тоого чыкмайынча билип болбойт
Бул ааламдын кеңдигин, айбатын. Сыраттан өтмөйүнчө күлүп болбойт,
Ааламдын жолун түзгөндө Кудай
Ар кимге жүктөптүр милдет-иш. Илахий буйрукка ээрчиген адам
Сүйүүнүн түрүнөн кабарың барбы?
Түсү кандай болот? Кейпи кандай? Сүйгөн ар көз ирмемде миң жолу өлөт,
Жүрөк үчүн жаралган эле бул дүйнө,
Жүрөк болсо Хак үчүн жаралган эле. Хакты зикир кылып тазалык тапсын
Сапарга биринчи аттанган ар ким
Жеңүүчү боло бербейт дайыма эле, дос. Нефсиң башыңда өкүм сүргөн чакта,
Ойлобо – «ичимди жашыруун туттум» деп,
Иштериң – ички дүйнөңдүн күзгүсү. Ойлобо – «беткабым менен жеңдим» деп,
Күнөө кылган ыймандуу бекер ах урбайт,
Анткени «ах» бар «күнөө» деген сөздө. Күнөө көңүлгө тикенден башка эч нерсе экпейт,