Кўпинча сесканиб кетаман ногоҳ,
Бутун вужудимда ўйнайди титроқ. Эшик тақиллайди, тақиллар бадхоҳ,
Шеърлар
Акром Маликнинг шеърлари — янгилари бошида. Кайфиятингизга мосини танланг.
Ҳамма мақтаб қолса, қочганинг яхши,
Мақтов – жонинг учун ёқилган олов. Ҳаддингда жим тургил тупроққа ўхшаб,
Турфа инсонлар бор оламда, ахир,
Ҳар бирин танимоқ маҳолу маҳол. Зотан, ниқоб кийгай, ичи тўла кир,
Бир олиму валий зотнинг хотини
Тили аччиқ эди, феъли кўп оғир. Ҳеч бир хижолатсиз эрга ботиниб,
Иштибоҳ даштини саргашта кезиб,
Бир аҳли ҳикматга йўлиқди йигит. Кўнглида самимий эҳтиром сезиб,
Гар иззат тиласанг, аросатдан қоч –
Ҳамма томон бўлма, битта томон бўл. Ғариб, бечорага қучоғингни оч,
Талаб қил илмни, толиби илм,
Зотан, жаҳолатнинг ғолиби илм. Олим бўлиб, аммо одамийликни
Магар дўст бўлдингми бирор мард билан
Асло қолмагайсан ҳолидан ғофил. Энг аввал вафони Худодан тилан,
ТЕМУР ТУЗУКЛАРИ МАНЗУМАСИ
Ҳамд 2
Инсон яшар экан талотум ичра,
Дарвоқе, вақт иши талон-тарождир. Айлаб одам умрин парчаю парча,
То ишқ саҳросини кезмас экансан,
Ҳижрон оғриғини сезмас экансан, Олами дунёдан безмас экансан,
Ёнмасанг, яшамоқ бекор, бемаъно,
Қуруқ жасад билан юрмоқ, оҳ, қайғу. Ўлим бу ҳаётнинг давоми, аммо
Сени яхши кўргим келмайди гоҳо,
Бошқалар ҳам яхши кўргани учун. Майли, ишқим қолсин қалбимда пинҳон,
Бахт учун ширин сўз, очиқ юз етар,
Енгиб оғриқларни кулмак шоён иш! Ширин сўз қалбингга лолалар тутар,
Йўқотмоқ оғирдир, йўқотмоқ аччиқ,
Бир парчанг кетгандек бўлади, эвоҳ. Ҳар битта йўқотиш юракда санчиқ,
Ёшим ўн етти, ўн саккиз, ўн тўққиз,
Йигирма уч эди,ё йигирма тўрт. Қисқаси, ўспирин эдиму ҳаргиз
Қабрда қолганга ўхшайман гоҳо,
Атроф сукунатда, ўзим ёп-ёлғиз. Сенга суянаман, Худойим, танҳо,
Баланд тоққа чиқмагунча билиб бўлмас
Бу оламнинг кенглигини, виқорини. Пулсиротдан ўтмагунча кулиб бўлмас,
Оламнинг равишин тузганда Худо
Ҳар кимга юкламиш вазифайи кор. Илоҳий амрга этган иқтидо
Севгининг шаклидан хабаринг борми?
Ранги қандай бўлар? Суврати қандай? Севган ҳар лаҳзада минг марта ўлар,
Қалб учун яралган эди бу дунё,
Қалб эса Ҳақ учун яралган эди. Ҳақни зикр айлаб касб этсин сафо
Сафарга биринчи отланган ҳар ким
Ғолиб бўлолмагай ҳамиша ҳам, дўст. Токи нафсинг экан бошингда ҳоким,
Ўйлама – ичимни пинҳон тутдим деб,
Ишларинг ичкаринг учун кўзгудир. Ўйлама – ниқобим билан ютдим деб,
Гуноҳ қилган мўмин бежиз оҳ чекмас,
Чунки "оҳ"и бордир гуноҳ сўзининг. Гуноҳ кўнгил аро жуз тикан экмас,