Көбінесе селт етемін кенет,
Бүкіл болмысымда ойнайды діріл. Есік қағылады, қағады жаман ниетті,
Өлеңдер
Акром Маликтің өлеңдері — жаңалары басында. Көңіл күйіңізге сайын таңдаңыз.
Бәрі мақтап қалса, қашқаның жақсы,
Мақтау – жаның үшін жағылған от. Шегіңде үнсіз тұр топыраққа ұқсап,
Түрлі адамдар бар әлемде, ақыр,
Әрқайсысын тану – мүлде қиын-ау. Өйткені бетперде киер, іші толы кір,
Бір ғалым әрі әулие жанның әйелі
Тілі ащы еді, мінезі тым ауыр. Еш қысылмастан ерге батылданып,
Күдік даласын сандалып кезіп,
Бір хикмет иесіне кезікті жігіт. Көңілінде шынайы құрмет сезіп,
Егер құрмет тілесең, екіұдайлықтан қаш –
Бар жақта болма, бір жақта бол. Ғаріп, бейшараға құшағыңды аш,
Талап ет ілімді, әй, ілім іздеуші,
Өйткені надандықты жеңуші – ілім. Ғалым болып, бірақ адамгершілікті
Егер дос болсаң бір ер жүрекпен,
Әсте қалмассың халінен бейхабар. Ең алдымен опаны Құдайдан тіле,
ТЕМІР ТҰЗЫҚТАРЫ ЖЫРЫ
Хамд 2
Адам өмір сүрер толқу ішінде,
Айтпақшы, уақыт ісі – талан-тараж. Етіп адам өмірін пара-пара,
Ғашықтық шөлін кезбейінше сен,
Айрылық ауруын сезбейінше сен, Әлем-дүниеден безбейінше сен,
Жанбасаң, өмір сүру бекер, мәнсіз,
Құр денемен жүру – аһ, қайғы. Өлім – бұл өмірдің жалғасы, бірақ
Сені жақсы көргім келмейді кейде,
Өзгелер де жақсы көргені үшін. Мейлі, ғашықтығым қалсын жүрегімде жасырын,
Бақыт үшін тәтті сөз, ашық жүз жетер,
Жеңіп ауыруды күлу – лайық іс! Тәтті сөз жүрегіңе қызғалдақ ұсынар,
Жоғалту ауыр, жоғалту ащы,
Бір бөлшегің кеткендей болады, әттең. Әрбір жоғалту – жүректе шаншу,
Жасым он жеті, он сегіз, он тоғыз,
Жиырма үш еді, не жиырма төрт. Қысқасы, бозбала едім, бірақ әсте
Қабірде қалғанға ұқсаймын кейде,
Айнала тыныштықта, өзім жап-жалғыз. Саған сүйенемін, Құдайым, жалғыз,
Биік тауға шықпайынша білу мүмкін емес
Бұл әлемнің кеңдігін, айбынын. Сырат көпірінен өтпейінше күлу мүмкін емес,
Әлемнің жүйесін құрғанда Құдай
Әр кімге жүктеген атқарар міндет. Илаһи әмірге ұйыған жан
Махаббаттың пішінінен хабарың бар ма?
Түсі қандай болар? Бейнесі қандай? Сүйген әр сәтте мың рет өлер,
Жүрек үшін жаралған еді бұл дүние,
Жүрек болса Хақ үшін жаралған еді. «Хақты зікір етіп тапсын сафа» деп,
Сапарға бірінші аттанған әр кім
Жеңімпаз бола алмас әрдайым, дос. Нәпсің басыңда әмірші болғанда,
Ойлама – ішімді жасырын ұстадым деп,
Істерің – ішкі әлемің үшін айна. Ойлама – бетпердеммен жеңдім деп,
Күнә қылған мүмін бекер аһ шекпес,
Өйткені «гүнаһ» сөзінің «аһы» бар. Күнә көңіл ішіне тікеннен өзге екпес,