Qança umring bor deya özimga savol qildim,
Biror taxmin aytmoqni aqlimga mahol bildim. Uyğon deya tanamni turtdim, koşki, köz oçsa,
Şe’rlar
Akrom Malikning şe’rlari — yangilari boşida. Kayfiyatingizga mosini tanlang.
Olam öz yölida yurmoği uçun
Har zarra örnida turmoği kerak. Odamning baxti ham bölgali butun
Har qança ğamga tuş, qayğulan, ammo
Ostonangga kelsang, yorişsin öying. Zotan, duo qildi Rasuli Xudo:
Tuhmat toşin otgan qöllar kesilgay,
Tuhmat sözin aytgan tillar kesilgay. Tuhmatçi tilidan, albat, osilgay,
Netay, esu huşni yöqotsam nogoh,
Netay, aylansam gar ba’zan gödakka. Bir dam böla ololmay özimdan ogoh,
Ey yoşlar! Ey havo kötargan zotlar,
Ey aççiq-çuçuk ne – hali totmagan! Yelkamda bor deya qanotlar,
Adaşdim. Adaşdim. Xatolar qildim.
Sözlar sirtmoğiga soldim boşimni. Oqibat, Sen sari yalanğoç keldim,
Bir navqiron yigit orif zot sari
Borib boşin egdi qilib ehtirom. Dedi: “Ey ma’rifat boğin sarvari,
Endi bil, ey sevgili, otaşingda yonmasman,
Otaşda yon desalar, boş tortgayman, könmasman. Eslasang ham har kuni maktub bitmagaydurman,
Olamni yaratgan çoğda Xudovand,
Insonning qalbini ayladi mehvar. Ya’ni yer yoyildi, kök böldi baland,
Bugun yana bir bor kördim zulmatni,
Yana bir bor botdi bitta quyoşim. Afsus, tuta olmay oliy himmatni,
Robbim, rahmat közgaz, keçir, Xudoyim,
Heç qaysi puçmoqqa siğmayapmanmi?.. Çohga yiqildimmi, qayerda joyim?..
Köp bora sen tomon qildim tavajjuh,
Qoşingda har lahza tutdim maroqib. Jarohatli quşdek ingrar edi ruh,
Roziman. Tiriklay ölmoqlik şuldir –
Jon bermoq azobli keçdi, netayin?.. Xudoyim, qulingni qiynamay öldir,
Bizdan ketgan hammangizga salom bölsin!
Bizdan ketib ğamlaringiz tamom bölsin! Baxtingizga tösiq bölib turgan esak,
Notavonu zaif beçora zotga
Tuhmat toşin otdi mardumi habis. Ul şörlik çidolmay oru uyotga,
Şe’r demang qoğozda qoralarimni,
Ziynat yöq sözimda, emas jimjima. Şunçaki, yiğlagan yaralarimning
Men ölay. Umrning hammasini ol.
Közyoşlar meniki. Senga – tabassum. Tuproq olsang, oltin bölsin va halol,
Tiğ sançgan qölingni öpaman, döstim,
Yana zahar bergil şaksiz içaman. Mayli, şu qölingda ölaman, döstim,
Ba’zan kesmoq kerak, ba’zida çopmoq,
Oğriqdan hayqirsin bemor. Rahm etma. Oğriqlar içidan şifoni topmoq –
Seni dösting sotdi demangiz menga,
Jigaring tarqatdi böhton demangiz. Hatto tiğ sançilsa bu zaif tanga,
Bir kişi maqtadi özini çunon,
Maqtov ekanligi bilinmasdi lek. Eşitib lol qoldi ahli olomon,
Agar qalb tölmasa butkul vafoga,
Zabt etmagan bölsa sadoqatu sidq, Aslo çidolmassan zarra jafoga,
Butun olam voz keçib ketgan oğir fursatda,
Tuhmatlarning tiğidan yurak oğrir fursatda. Non yeganlar joningga xanjar urgan fursatda,