Қанча умринг бор дея ўзимга савол қилдим,
Бирор тахмин айтмоқни ақлимга маҳол билдим. Уйғон дея танамни туртдим, кошки, кўз очса,
Қосықлар
Акром Маликтиң қосықлары — жаңалары басында. Кеўил-күйиңизге сәйкесин таңлаң.
Олам ўз йўлида юрмоғи учун
Ҳар зарра ўрнида турмоғи керак. Одамнинг бахти ҳам бўлгали бутун
Ҳар қанча ғамга туш, қайғулан, аммо
Остонангга келсанг, ёришсин ўйинг. Зотан, дуо қилди Расули Худо:
Туҳмат тошин отган қўллар кесилгай,
Туҳмат сўзин айтган тиллар кесилгай. Туҳматчи тилидан, албат, осилгай,
Нетай, эсу ҳушни йўқотсам ногоҳ,
Нетай, айлансам гар баъзан гўдакка. Бир дам бўла ололмай ўзимдан огоҳ,
Эй ёшлар! Эй ҳаво кўтарган зотлар,
Эй аччиқ-чучук не – ҳали тотмаган! Елкамда бор дея қанотлар,
Адашдим. Адашдим. Хатолар қилдим.
Сўзлар сиртмоғига солдим бошимни. Оқибат, Сен сари яланғоч келдим,
Бир навқирон йигит ориф зот сари
Бориб бошин эгди қилиб эҳтиром. Деди: “Эй маърифат боғин сарвари,
Энди бил, эй севгили, оташингда ёнмасман,
Оташда ён десалар, бош тортгайман, кўнмасман. Эсласанг ҳам ҳар куни мактуб битмагайдурман,
Оламни яратган чоғда Худованд,
Инсоннинг қалбини айлади меҳвар. Яъни ер ёйилди, кўк бўлди баланд,
Бугун яна бир бор кўрдим зулматни,
Яна бир бор ботди битта қуёшим. Афсус, тута олмай олий ҳимматни,
Роббим, раҳмат кўзгаз, кечир, Худойим,
Ҳеч қайси пучмоққа сиғмаяпманми?.. Чоҳга йиқилдимми, қаерда жойим?..
Кўп бора сен томон қилдим таважжуҳ,
Қошингда ҳар лаҳза тутдим мароқиб. Жароҳатли қушдек инграр эди руҳ,
Розиман. Тириклай ўлмоқлик шулдир –
Жон бермоқ азобли кечди, нетайин?.. Худойим, қулингни қийнамай ўлдир,
Биздан кетган ҳаммангизга салом бўлсин!
Биздан кетиб ғамларингиз тамом бўлсин! Бахтингизга тўсиқ бўлиб турган эсак,
Нотавону заиф бечора зотга
Туҳмат тошин отди мардуми ҳабис. Ул шўрлик чидолмай ору уётга,
Шеър деманг қоғозда қораларимни,
Зийнат йўқ сўзимда, эмас жимжима. Шунчаки, йиғлаган яраларимнинг
Мен ўлай. Умрнинг ҳаммасини ол.
Кўзёшлар меники. Сенга – табассум. Тупроқ олсанг, олтин бўлсин ва ҳалол,
Тиғ санчган қўлингни ўпаман, дўстим,
Яна заҳар бергил шаксиз ичаман. Майли, шу қўлингда ўламан, дўстим,
Баъзан кесмоқ керак, баъзида чопмоқ,
Оғриқдан ҳайқирсин бемор. Раҳм этма. Оғриқлар ичидан шифони топмоқ –
Сени дўстинг сотди демангиз менга,
Жигаринг тарқатди бўҳтон демангиз. Ҳатто тиғ санчилса бу заиф танга,
Бир киши мақтади ўзини чунон,
Мақтов эканлиги билинмасди лек. Эшитиб лол қолди аҳли оломон,
Агар қалб тўлмаса буткул вафога,
Забт этмаган бўлса садоқату сидқ, Асло чидолмассан зарра жафога,
Бутун олам воз кечиб кетган оғир фурсатда,
Туҳматларнинг тиғидан юрак оғрир фурсатда. Нон еганлар жонингга ханжар урган фурсатда,