Nafsning hiylasidan aql dong qotgay,
Şayton ding poylagay pana-panada. Haqni anglay olmay fikru ong qotgay,
Poèmes: Sagesse
Les poèmes d’Akrom Malik, des plus récents aux plus anciens. Choisissez-en un selon votre humeur.
Özingdan ketmagil, özingda bölgil,
Ketsang gar, özingga kelmoğing avlo. Özingga munosib işlarni qilgil,
Baxtsizman demagil, baxt özingdadir,
Xulqu adabingdir hayotingda aks. Halovat har aytgan gap, sözingdadir,
Dunyoning dardini tortmayman desang,
Yelkaga toğlarni ortmayman desang, Har kuni zaharlar totmayman desang,
Yoşi ulğayarkan, oqillar sekin
Sözlar tugunini tugib boşlagay. Kelganu ketganga jilmayib sokin,
Yaxşi odam bölgil, yaxşi odam böl,
Kulib tursin yuzing, halim böl, xuşxulq. Kamol top , bamisli oy misoli töl,
Sening ğam çekmoğing istarmidim men?
Qalbing oğriqlari menga kerakmi? Eplamas işingga qistarmidim men?!
Öqigan bölsa gar, yarimta kitob,
Yarim bet maqola öqigan çiqar. Özin olim bilib aylagay xitob,
Sening tirikliging, jonu ruhingdir –
Azobu hayratning buloğidir ul. Undan iboratsan – boru yöğingdir,
Ustoz rozi bölsa, uluğdir maqom,
Yeru kök aylagay ta’zimu tahsin. Lek ustoz ranjisa, baxt senga harom,
Fikr erkin deya, söz erkin deya
Fikriga boşqadan söraydi toqat. Avomunnos uçun xos fe’l-da buyam –
Ikki toifadan xiyonat çiqqay –
Yo haromzoda, yo zoti past quldan. Zotan, Haq sözini pok zotlar uqqay,
Bir yigit ulğayib kelarkan, alhol,
Kuç-qudrat haqida surardi xayol. Bir pirga uçragaç, söradi savol –
Rost va yolğon aro devor bor, biroq
Bu devor hariru, şaffofu mayin. Yolğondan umrbod turmasang yiroq,
Şe’r ikki kişining işidir, albat,
Şoiru şe’rxonning şeriklik işi. Agar şoir bölsa, sohibi san’at,
Olam öz yölida yurmoği uçun
Har zarra örnida turmoği kerak. Odamning baxti ham bölgali butun
Ey yoşlar! Ey havo kötargan zotlar,
Ey aççiq-çuçuk ne – hali totmagan! Yelkamda bor deya qanotlar,
Bir navqiron yigit orif zot sari
Borib boşin egdi qilib ehtirom. Dedi: “Ey ma’rifat boğin sarvari,
Ba’zan kesmoq kerak, ba’zida çopmoq,
Oğriqdan hayqirsin bemor. Rahm etma. Oğriqlar içidan şifoni topmoq –
Bir kişi maqtadi özini çunon,
Maqtov ekanligi bilinmasdi lek. Eşitib lol qoldi ahli olomon,
Hamma maqtab qolsa, qoçganing yaxşi,
Maqtov – joning uçun yoqilgan olov. Haddingda jim turgil tuproqqa öxşab,
Turfa insonlar bor olamda, axir,
Har birin tanimoq maholu mahol. Zotan, niqob kiygay, içi töla kir,
Bir olimu valiy zotning xotini
Tili aççiq edi, fe’li köp oğir. Heç bir xijolatsiz erga botinib,
Iştiboh daştini sargaşta kezib,
Bir ahli hikmatga yöliqdi yigit. Könglida samimiy ehtirom sezib,